Bensel
Cok yogun gunlere bir taraftan da yapilmasi gerekenler eklenirken, ki bunlar cok daha fazla hayati onem tasirken, ben kendimi "evlilik dunyasi" icinde buldum. Evet yanlis duymadiniz, ben de evlenecekler kervanina katildim, ancak unutmamali gelin ata binmis iste klasik hikaye.
Ancak bu konudaki gozlemlerimi yazsam mi yazmasam mi? Istanbul'da gorustugum kisilerin bana "Dugun konseptiniz ne?" ile baslayan bence sacma sorularina cevap vermeyi reddetmem, evlenecek cogu ciftin dugun, ev vs icin nasil sacmaladiklarini gormem ve akabinde herseyden sogumam bir tarafa bu isler neden hic dogal algilanamiyor ve dogal akisinda ilerleyemiyor, anlamiyorum. Cumartesi gecesi tanimadigim insanlarin oldugu bir yemekte herkesin asiri heyecanli ses tonuyla "tebrik ederiz!" lerini duymak ise bana garip geliyor, evet garip. Ben bu olayi buyutmuyorum, buyutmeyecegim de, rahat olmali insan ancak tek basina rahatliktan cok evlenilecek sahsin da seninle birlikte rahat olmasi gerekli, evet gerekli. Zaten bizim "ev kurma" telasimiz olmadigindan mutevellit sacmalamanin onemli yuzdesini olusturan bu olaydan da kacinmis oluyoruz boylece.
Bitti bu kadar.
2 Responses
  1. Anonymous Says:

    tebrikler...senin karamsarligina uzulmustum ama her karanligin ardindan bir gunes doguyor dedikleri dogruymus..


  2. Bensel Says:

    Tesekkur ederim :)
    Lakin karamsarlik ruhumda var, ya da asiri gercekcilik...