Bensel
Bakis acisina gore degismekle birlikte, herseyde bir terslik olma olasiligi, o seyde bir terslik olmama olasiligi kadar. Yari yariya diyelim. Genelde islerimde puruzlerin cikmasi - ki buna terslik de diyebiliriz ama daha sicak yaklasalim simdi- cok mumkun, gercekten. Hatta artik bu durumu kabullenme asamasindayimi da gectim, kabullendim.
Su siralar acaip sacma sapan islerle ugrastigim gibi ( a) dugun-dernek isleri gibi), gerekli islerle de ugrasiyorum ( b)tezimi teslim etmek gibi).
Gelelim a'ya...Simdi gercekleri yazalim, sonra olanlara bakalim.
1. Onceden birilerine birseyleri tembih etmek, o kisilere birseyleri aciklamak manasiz
2. Unutma bak manasiz, bosuna bir ugras.
Vaka 1: Pastayi getirecek kisiye ustune basa basa tembih edilir. "Lutfen fotograf sirasinda cevremizde siz bulunmayin."
Sonuc: Butun fotograflarda yanimizda, manasiz manasiz bakmakta, sanirim beyni alinmis, o bos bakis ancak bu tur bir beyinsizlesme sonucu mumkun olabilir.
Ozet: "Bosver, gec, yapacak birsey yok" tesellisi
Vaka 2: Abi, cocugunuzu getirmeseniz olur mu?
Cevap: Size ne zarari var cocugun?
Sonuc: Surekli aglayan, hatta ortalikta kosarken de aglayan, masa ciceklerini yerlerinden sokup dagitan, bagiran ve susturulamayan bir kac(?) adet velet.
Ozet: Dit dit dit, cocuk getirmisler, kacin.



Ozetin ozeti: Cocugunuzdan kopun, cocuk birgun sizden kopacak cunku, yol yakinken cocuksuz da birseyler yapabiliyor olun. Ayrica dugun cocuklarin umarsizca cildirabilecekleri eglence merkezi degildir, hayret nasil da bilmiyorsunuz bunu? Suratinizda pismis bir ifadeyle de "cocugun sana ne zarari var" veya "aaa, cocuksuz dugun mu olurmus?" demeyin, diyorsaniz da gelmeyin, lutfen.